1001 woorden over Marokko

Van Tanger helemaal via Chefchauen en Fez tot in de woestijn bij Merzouga, dwars door het midden in Ouarzazate (de hoge en anti Atlas) richting het zuidelijke puntje Sidi Ifni helemaal omhoog langs de kust via Agadir, Essaouira, Casablanca en Rabat weer tot aan Tanger. Globaal onze route dwars door divers Marokko met onze camper. Een reis die 8 weken duurt en waarbij we ruim 3000km afleggen. 1001 woorden over veelzijdig Marokko! 

Tegen de richting in…

We starten onze reis begin april en reizen via de grote haven van Algeciras. De tickets boeken we via Carlos, aldaar in de haven, volgens velen een betrouwbare plek en een waar je retourtickets zonder vaste datum kan kopen. Dat moeten we hebben. We besluiten de reis andersom te maken dan veel anderen doen. Dus niet via de kust naar beneden en via het binnenland weer omhoog, maar juist andersom. De reden hiervoor is het weer. We zijn wat aan de late kant, het seizoen loopt op zijn eind en hoe meer richting lente/zomer hoe warmer het binnenland en de woestijn terwijl het aan de kust dan nog goed toeven is.

Cultuurshock

In de grote haven van Tanger Med ben ik toch verrast. Het lijkt zo westers, schoon en aangelegd. Ik krijg er nog niet het directe Marokko gevoel. Al snel (in Tanger) zien we wél het echte Marokko. Ezels, marktkoopmannen, verkopers op straat, veel vuil (iets waar ik me later enorm aan ga storen) en een levendige drukte op straat die aanhoudt tot diep in de nacht. We slapen dan ook op een parkeerplek voor de hoge stadsmuren. Misschien wat te heftig voor een eerste nacht in Marokko. Maar we zien ook brede glimlachen van mensen met een gebit dat ontbreekt, Lola die bewonderende blikken en woorden en zelfs kussen krijgt, de hartelijkheid en levenslust van de inwoners. De volhardendheid als ze je iets willen verkopen. Simpel om hulp of de weg vragen is er niet bij. Men loopt kilometers met je mee, wijst je de weg naar een broer of oom of kennis met hetgeen je zoekt. En daarna wordt er ook geld verwacht. Een bijdrage voor de hulp. Iets wat ik zowel mooi als soms mateloos irritant vind.

 

De overweldigende natuur

Wat ons enorm verrast is het diverse landschap. Waar het in het noorden groen en heuvelachtig is, wordt het naar beneden richting Fez bergachtig. We passeren de hoge atlasgebergte in dichte mist, rijden door Gorges (hoge rode gebergtes van tientallen meters hoog), en komen plots aan in de zinderend hete woestijn. Eindeloze vlaktes zand, zand dat verkleurt naar mate de zon verandert van stand. Van lichtgeel tot diep rood bij zonsondergang. Bizar hoe het landschap kan veranderen in een rit van soms maar 50 kilometer. We zien adembenedemde velden met appelbomen, olijfgaarden, vijgenbomen, graan voor couscous en brood, akkers vol mais, droge steppe velden met gras voor het vee dat in hoge stapels op ezels gehesen wordt, en eindeloos veel herders met hun kuddes. Vooral veel schapen en geiten, maar ook kuddes dromedarisen en koeien. En dan de kust. Een enorme kustlijn, bijna volledig met kustweg er vlak langs. Van grote brede stranden tot grove en angstaanjagende kliffen, de zee soms felblauw en dan weer geel van het opkomende zand in de golven. Ik had op een of andere manier nooit verwacht dat Marokko zo divers zou zijn en het land doorkruisen met de camper geeft ons een enorm voordeel voor het zien hiervan.

Haat en liefde

Maar het land is ook heel intens. De cultuur zo anders dan wij gewend zijn. Behulpzaam, maar duidelijk een derdewereldland. Een plek waar plastic en vuil zwerft op de mooiste en meest verlaten stranden, waar weinig afvalbakken te vinden zijn en waar ze anders overvol zitten. Waar alles op straat verkocht wordt en waar nauwelijks (op de grotere steden na) supermarkten met koelingen zijn. In het begin kon ik hier maar moeilijk aan wennen. Waar moest ik mijn eten kopen en kon ik echt tajine eten bij dat kleine stalletje met dat ‘vieze’ keukentje? Gelukkig went dit al snel. En binnen mum van tijd sprong ik onderweg uit de camper wanneer we een lokale markt zagen om voor nog geen €3,00 een hele tas met groenten en fruit in te slaan. En binnen de korste keren loop je als een ervaren Marokki(?) door souqs van eender stad alsof je er al jaren thuis hoort. De medina’s en kronkelende steegjes zijn zowel oogstrelend en bijzonder alswel vies en opdringerig. Diezelfde haat liefde verhouding heb ik met de inwoners. Zo gastvrij en lief, maar ook zo in-your-face en opdringerig. En daarom kan ik het niet helpen dan dat ik na 8 weken verzadigd ben. We zijn allebei even klaar met Marokko (voor nu) en verlangen naar Europeese netheid (ja, zelfs Spanje is dan een oase van rust en reinheid) en weten waar we aan toe zijn. Kunnen spreken met mensen in onze eigen taal, boodschappen doen bij een Lidl en tot rust komen bij een strandtent op een lekkere bank. En nee, dat hoeft geen luxe beach club te zijn, maar het zal je verbazen als we je zeggen dat we dit nauwelijks hebben kunnen vinden in Marokko. Althans, tenzij je de hoofdprijs wil betalen en tussen de jetset wil zitten. Niet echt onze reis stijl. 🙂

Marokko in 1001 woorden

Toch valt er nog veel meer over Marokko te schrijven dan deze 1001 geschreven woorden. En ik merk dat ik nog lang niet uitgepraat ben. In meerdere blogs (ik denk aan drie) zal ik verschillende regio’s behandelen en zo onze favoriete plekjes en mooiste foto’s tonen. Ook denk ik aan een beknopte blog met de 10 must see’s van het land. Want na 8 weken reizen door dit veelzijdige land in noord Afrika hebben we zoveel te delen met jullie. Welke plekken moet je niet overslaan? En welke steden kan je beter  voorbij rijden?

Ik ben benieuwd of jij wel eens in Marokko geweest bent, wat je ervaringen waren en of je misschien tips hebt voor mijn lezers?

Coddiwomple with us!

Pin it for later!

One Reply to “1001 woorden over Marokko”

  1. Mooi geschreven Jus! Ik ben heel benieuwd naar de volgende blogs, gezoen onze plannen;)

Leave a Reply

CommentLuv badge